madem hem boynum ağrıyacaktı hem oramda buramda alerjik reaksiyonlar oluşacaktı, bari öncesinde kamp yapmış olsaydım. bu vesileyle ofiste gün içinde en çok konuştuğum kişilerin sol arka çapraz, daha arka çapraz ve arkamda oturan kişiler olduğunu fark ettim. neşeli gibi dönüp her lafa karışma meraklısı olduğumu da. acı bir deneyim oldu. ön çapraz ve yanımda oturanlarla rahatça iletişim kurabilirdim, ama ne yazık ki hiç konuşmadılar. sağa da çevirebiliyordum ama sağımda duvar vardı. duvarların dili yoktu ki öpüşelim. neyse, bunlar yine iyi huylu problemler. iğneyle gözüme, hayvani civi gibi şeyle omuriliğime, matkapla kafatasıma falan girilmesini gerektiren hastalıklarım henüz olmadığı için yatıp kalkıp rabbime şükrediyorum, cleaveland diyor. lan yoksa orada mı girecekler beynime diye uykularım kaçıyor, sokakta başım dönünce aha sıçtık diyorum, diferansiyel teşhis departmanına götürecekler, sıçacaklar orada ağzıma, bakıyorum karşımdaki sapasağlam adam nöbet geçiriyor. neyse diyorum yine şaşırtmaca yapmış hınzırlar. paranoyak yaptın beni house. nip/tuck'ta hiç böyle şeyler yoktu, hep göt meme vardı. gideyim memelerimi komple aldırayım bari şimdi kist mist oluşur allah muhafaza, sonra MR makinesinde vücudumdaki olası metaller dalağımı parçalayıp dışarı fırlamasın. lazım o bana, su içip koşunca nerem şişecek yoksa.